klimaat en duurzame energie

In het nieuwe kabinet Rutte III wordt Eric Wiebes minister van Economische Zaken en Klimaat. Die toevoeging bij het aloude ministerie van Economische Zaken klinkt natuurlijk mooi en belangrijk, maar het is naar mijn mening niet meer dan je reinste symboolpolitiek.

Klimaatakkoord Parijs

Want in de realiteit zijn de klimaatsbeleidsvoorstellen van Rutte III geneuzel in de marge, als ik het oneerbiedig zeg. Zelfs het Klimaatakkoord van Parijs eind 2015 was eigenlijk niet meer dan symboolpolitiek.

Simpele rekensommetjes

Want zoals al duizenden jaren het geval is, bepalen doorgaans simpele rekensommetjes waarvoor mensen kiezen. Als duurzame energie goedkoper is dan fossiele energie, kiezen consumenten voor duurzame energie. Want als consument wil je toch eigenlijk simpelweg dat je energie geleverd krijgt tegen de laagst mogelijke prijs.

Technologische innovaties bij duurzame energie doorslag

Het is natuurlijk goed voor het milieu dat door die lage kostprijs steeds meer consumenten kiezen voor duurzame energie. Of beter gezegd, dat is van groot belang voor het beperken van de CO2-uitstoot. Maar ik denk toch dat de meeste mensen niet per se aan het milieu denken als ze energie afnemen. Maar simpelweg kiezen voor de goedkoopste vorm van energie. En dat is op steeds meer plekken in de wereld duurzame energie. De kostprijs van fossiele energie daalt immers slechts marginaal. De dalende kostprijs van duurzame energie bepaalt steeds meer de wereldwijde energiemix. Waarbij uiteindelijk de technologische innovaties bij duurzame energie de doorslag geven. Vooral bij zonne-energie gaan de ontwikkelingen snel.

Forse investeringen in zonne-energie

Zo daalt de kostprijs van zonne-energie nog steeds bijna maand na maand door allerlei innovaties. In de afgelopen vijf jaar daalden de productiekosten voor zonne-energie met circa 80% tot 90%. Vanwege die kostenvoordelen zet China grootschalig in op zonne-energie. En niet omdat het goede sier naar de rest van de wereld wil maken. En daarom bouwt Marokko nu het grootste zonnepark ter wereld. Daarom is Saudi-Arabië, notabene de grootste olieproducent ter wereld, al aan het omschakelen naar zonne-energie. Net als Dubai bouwt het land gigantische zonne-energieparken. Dat doen ze echt niet vanwege het Klimaatakkoord. Ze zien het puur als een goede investering.

Die investeringen leiden uiteraard tot een forse groei van de capaciteit van zonne-energie. Van 2005 tot en met vorig jaar is de totale stroomopwekkingcapaciteit van zonnepanelen in de wereld jaarlijks gemiddeld met ruim 46% gestegen! En volgens het Internationaal Energieagentschap IEA gaan zonnepanelen door de laatste technologische ontwikkelingen een nieuw tijdperk in. Waardoor ze nog goedkoper worden. De komende vijf jaar zullen zonnepanelen de sterkste capaciteitsgroei laten zien van alle energiebronnen.

Investeren in windenergie

En dan heb ik het nog niet eens over windenergie gehad. Ook daar is het kostenplaatje steeds gunstiger. Mondiaal gezien daalde de kostprijs voor het opwekken van windenergie met meer dan 50% de afgelopen 5 jaar. Bovendien is het installeren van windmolens op zee door allerlei vindingen ongeveer de helft goedkoper geworden de laatste jaren. Daarom wordt er de komende jaren voor een recordcapaciteit aan windenergie geïnstalleerd in ons land. De investeerders in windparken doen dat heus niet ten behoeve van de duurzame beleidsdoelstellingen van het kabinet.

Ook bij windenergie zullen de voortdurende innovaties eveneens de komende jaren nog voor verdere kostenvoordelen zorgen. Zo nemen onder meer de rotordiameter en daarmee het vermogen van de windturbine nog steeds toe. Weliswaar gaan de ontwikkelingen bij zonne-energie sneller. Maar we moeten windenergie zeker niet uitvlakken. En de groeipercentages voor windenergie zijn eveneens hoog. De mondiale windenergiecapaciteit groeit volgens de Global Wind Energy Council (GWEC) de komende vijf jaar met 65%. Vooral China zal de drijvende kracht zijn achter die groei.

Economische machten

Ik denk dat ik mijn punt wel gemaakt heb. Het zijn de ontwikkelingen bij duurzame energie die nu de dans leiden. De economische machten bepalen de richting van de energiemix op de wereld. En niet de politieke compromissen in landen als Nederland of een bejubeld Klimaatakkoord. Natuurlijk oogt het leuk dat in ons land wat meer stimulerend beleid ten behoeve van duurzame energie wordt ingevoerd. Maar het is eigenlijk klinkklare symboolpolitiek. Dus met alle respect, die toevoeging ‘Klimaat’ bij het ministerie van Economische Zaken kun je ook net zo goed achterwege laten. De volledige mondiale transitie van fossiele naar duurzame energie zal er geen dag door bespoedigd worden. Want die transitie wordt door de kostprijs van energie bepaald.

Robert Schuckink Kool, Bright New World